Sa Paglalakbay ng Pag-ibig

 

Sa ilalim ng mga ulap, ako'y nagmamasid,  

Sa bawat patak ng ulan, pag-ibig ko’y di mapatid.  

Sa paglipas ng oras, puso ko’y nag-aantay,  

Sa pagkakataong muling makikita ka, muling magkaroon ng pag-asa, tunay.

Ang mga alaala’y naglalakad sa isip,  

Mga ngiti’t yakap, sa kaban ng ating kapalaran, na naglipas.  

Sa bawat gabi, ako’y nagdarasal ng tahimik,  

Na sana'y makuha muli, ang pag-ibig na sa akin ay parang panaginip.  

Sa pag-ikot ng mundo, ang oras ay tila mabagal,  

Ngunit sa puso ko’y singbilis ng hangin, ang aking nanais na wala nang hadlang.  

Sa bawat paglipas ng araw, pangarap ko’y di natitinag,  

Na sa iyong pagbabalik, ang ating kwento ay muling mabubuo't magiging matagumpay.  

Pagkat alam ko, ang pag-ibig ay may pagkakataon,  

Kahit anong pagsubok, kaya natin itong labanan.  

Laging nasa isip, mga salitang hindi nasabi,  

Isang pagkakataon lang, sana’y huwag na itong mawala, di man maubos ang pag-asa sa aking dibdib.  

Hawak ang liwanag ng buwan, ako’y maghihintay,  

Tulad ng mga bituin, umaasang ikaw ay darating sa takdang oras, tunay.  

Huwag sanang palipasin ang pagkakataon na ito,  

Dahil sa akin, ikaw ang lamig at init, lahat sa ilalim ng ating mga bituin, sa pag-ibig na sana'y muling magtagumpay. 

 

Kahit gaano man kahirap, ako’y nandito,  

Umaasa’t nagmamasid, sa iyong pagbalik na puno ng ligaya’t saya.  

Isang pagkakataon, ako’y maghihintay,  

Dahil sa ating pag-ibig, ang pananabik ay walang hanggan, ako’y di matitinag, ikaw ang aking tadhana.